25 ΜΑΡΤΙΟΥ!! ΔΙΠΛΗ ΕΟΡΤΗ ΔΙΠΛΗ ΧΑΡΑ....

2021-03-24

25 ΜΑΡΤΙΟΥ !!! Η ΔΙΠΛΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ...

Διπλή γιορτή διπλή χαρά σήμερα για την Ελλάδα μας Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου αλλά όμως και ο ξεσηκωμός των Ελλήνων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι η μεγάλη εκείνη γιορτή που συνδέεται με την εκπλήρωση του αιωνίου σχεδίου της αγάπης του Θεού για την σωτηρία του ανθρώπου. Είναι η γιορτή εκείνη κατά την οποίαν ο Θεός απέστειλε τον άγγελο πρωτοστάτη, τον Γαβριήλ αρχάγγελο, για να έρθει, για να μεταφέρει προς την Παρθένο κόρη της Ναζαρέτ το μήνυμα του ουρανού.

Το μήνυμα εκείνο φανερώνει ότι πλέον στο κόσμο έρχεται μια καινούργια εποχή για το ανθρώπινο γένος. Και αυτή η εποχή είναι η εποχή της καινής κτίσεως. Είναι η εποχή της αθανάτου βασιλείας, είναι η εποχή της αφθαρσίας, είναι η εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος πλέον δύναται να αναγεννηθεί «δι' ύδατος και πνεύματος». Και τούτο διότι ο άσαρκος Υιός και Λόγος του Θεού σαρκούται εκ Πνεύματος αγίου και Μαρίας της Παρθένου. Αυτό άλλωστε ομολογούμε και στο Σύμβολο της Πίστεως μας, όταν αναφερόμαστε στο δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. «Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο». Και εδώ αρχίζει η γιορτή η σημερινή του Ευαγγελισμού. «Τον δι' ημάς τούς ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα».

Και εδώ, λοιπόν, σ' αυτό το σημείο της ομολογίας της πίστεως μας βρίσκεται το περιεχόμενο της σημερινής γιορτής. Ο άσαρκος Υιός και Λόγος του Θεού σαρκούται για την ημετέραν σωτηρία. Ποια είναι όμως η ημετέρα σωτηρία; Ποια είναι η δικιά μας σωτηρία; Τι είναι εκείνο που συνιστά την απώλειά μας; Τι είναι εκείνο που μας κάνει να χανόμαστε, όταν ζούμε; Τ είναι εκείνο που μας αφανίζει; Ο θάνατος. Ζούμε, και τι είναι αυτό που μας καταργεί; Ο θάνατος. Και απ' αυτόν τον θάνατο έρχεται να μας σώσει ποιος; Ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο οποίος είναι τέλειος Θεός αλλά και τέλειος άνθρωπος. Όμοιος με εμάς χωρίς την αμαρτία. Και αυτήν την ανθρώπινη φύση την προσλαμβάνει από ποιόν; από το πρόσωπο της Κεχαριτωμένης, από το πρόσωπο της Μαριάμ, από το πρόσωπο της Παρθένου της πόλεως Ναζαρέτ, από την Κεχαριτωμένη Μαρία.

Και η γιορτή του ξεσηκωμού των Ελλήνων με τον Ρήγα Φερραίο:

«Γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγίαν
καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερίαν
κι' ἄν δέν τ' ἀποκτήσω

τί μ' ὠφελεῖ νά ζήσω;»
γι' αὐτά τά δύο πολεμῶ

Αυτό είναι, Φιλέορται χριστιανοί, ένα από τα πολλά πολεμικά άσματα των θρυλικών εκείνων αγωνιστών που έδωκαν τό σύνθημα προς εξέγερσίν, το σύνθημα προς Ανάσταση του Έθνους μας από τα απαίσια δεσμά μιας μακραίωνης δουλείας και σκλαβιάς.

Με αυτό το θούριο βάδιζαν οι θαρραλέοι αγωνιστές μας, γιά νά ανοίξουν τήν πύλη της ελευθερίας, την οποίαν είχε κλείσει ἡ βαρβαρική αυθαιρεσία και η στυγνή κακουργία.

Εάν σήμερον ο χαρμόσυνος χαιρετισμός του αρχαγγέλου Γαβριήλ ανοίγει τις πύλες του ουρανού στόν κόσμο, που είχε κλείσει η αποστασία και η παρακοή του ανθρώπου, ο χαιρετισμός του ασπρομάλλη αγγέλου της Λαύρας του εμπνευσμένου εκείνου Ιεράρχου των Παλαιών Πατρών ανοίγει την πόρτα της ελευθερίας για να περάσει ολόκληρο τό Ελληνικό Έθνος!

Και ενώ οι πρώτοι ψάλλουν, «Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην», το Ελληνικό Έθνος ο οπουδήποτε της γης κι' αν ευρίσκεται εξαπλωμένο μέ συγκίνησιν ψάλλει: «Οι Ἕλληνες διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός... ἐγεννήθησαν ἰσχυροί ἐν πολέμῳ παρεμβολάς ἔκλιναν ἀλλοτρίων». (Ἑβρ. 33-34).

Αυτό ήθελα να τονίσω στην αγάπη σας, Αδελφοί μου, κατά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία τοῦ Ευαγγελισμού της Θεοτόκου:

«Πίστη προς τον Θεόν των πατέρων μας υπήρξε η μυστική εκείνη και ακαταγώνιστος δύναμις γιά κάθε Έλληνα, με την οποίαν κατόρθωσε την απόκτηση της Ελευθερίας του και μάλιστα σε μια εποχή κατά την οποίαν οι διάφοροι ισχυροί της γης υπέγραφαν τό σύμφωνο της λεγόμενης «κατ' εὐφημισμόν» Ιεράς Συμμαχίας, δόγμα της οποίας υπήρξε: ο πολιτικός χάρτης της Ευρώπης να παραμείνει αμετάβλητος και κατά συνέπεια ἡ Ελλάδα μας να βρίσκεται θαμμένη κάτω από την βαριά πλάκα της Τουρκικής Τυραννίας.

Και ενώ αυτή η κατάσταση της Ευρώπης στις αρχές του περασμένου αιώνος κυριαρχούσε και ενώ η Πατρίδα μας σε κανέναν χάρτη της Ευρώπης δεν υπήρχε και ενώ μερικοί μεγάλοι και ισχυροί ειρωνικά ρωτούσαν πού άραγε να βρίσκεται αυτή η Ελλάδα; όμως, η εθνική συνείδηση του Έλληνος προστάτευε ακέραια την χριστιανική Πίστη.

Τι κι' αν οι ραγιάδες, γυμνοί, τρισάθλιοι από τις κακουχίες, διωγμένοι καί περιφρονημένοι, έρημοι και μόνοι έβλεπαν τους Γενιτσάρους να προβαίνουν σε κάθε αποτρόπαιο έγκλημα εις βάρος τῆς Φυλής μας;

Τι κι' αν η στρατολογία των παιδιών και των Ελληνίδων αποδεκάτιζε αφάνταστα τις Ελληνικές οικογένειες;

Τι κι' αν η ερυθρά Ημισέληνος απλωνόταν από τήν Ανατολή μέχρι την Δύσιν του κόσμου; Ο σκλαβωμένος Έλληνας πίστευε! Πίστευε στον Θεόν τῆς Δικαιοσύνης! Πίστευε πως δεν ήταν δυνατόν παρά νά τιμωρήσει ο Δικαιοκρίτης τους απαίσιους κατακτητές και θα χάριζε στούς Έλληνες που τόσον τον πίστευαν την πολυπόθητων ελευθερία τους. Τούτο γίνεται το ωραιότερο και δυνατότερο κήρυγμα ἐκείνων πού στάθηκαν ὡς εθνεγέρτες μπροστά στό σκλαβωμένο Ελληνικό Γένος!

Κι' όταν ο Βάρδος της Εθνεγερσίας, ὁ Ρήγας Φεραίος, συνάρπαζε με την μαγευτική του λύρα και τραγουδούσε συγκινητικά, απεκάλυπτε τον σκοπό της Ελληνικής Επαναστάσεως που γίνεται «για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος τήν ελευθερία».

Κι' όταν ο μαρτυρικός Εθναπόστολος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός γύριζε σε βουνά και σε λαγκάδια, σε χωριά και πολιτείες κηρύττοντας, ενέπνεε στην ψυχήν κάθε ραγιά την πίστη στόν Χριστό καί τήν εμμονή στήν μεγάλην Ιδέαν.

Κι' ακολουθούν τα ζωντανά και ολόθερμα κηρύγματα των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Χριστιανικής Πίστεως! Του Αγίου Γεωργίου του εξ Ιωαννίνων, του Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου, του εις Ρόδο μαρτυρήσαντος, του Αγίου Τριανταφύλλου του Ζαγοραίου, τοῦ Αγίου Αποστόλου του νέου και τόσων άλλων που πρίν πέσουν κάτω από το σπαθί του δημίου, έγιναν οι προάγγελοι της γρήγορης Αναστάσεως του Έθνους και της βοηθείας την οποίαν θα έδινε ο Θεός. Όταν θά ερχόταν ἡ στιγμή της Εθνικής Παλιγγενεσίας.

Και αυτή η πίστη είναι το θεραπευτικό φάρμακο που γλυκαίνει και θεραπεύει τις ψυχικές και τις σωματικές πληγές των ραγιάδων.

Μικροεκκλησιές και μοναστήρια χωρίς σήμαντρα και καμπάνες, χωμένες μέσα σε ρεματιές και φαράγγια γεμίζουν καθημερινώς από τους σκλάβους! Και οι φτωχοπαπάδες, αυτοί πού δέν έφυγαν στήν Εσπέρια, όπως τόσοι και τόσοι λογάδες και μορφωμένοι, αυτοί οι ταπεινοί λειτουργοί του Θεού, δίνουν παρηγοριά στο Ραγιά και ελπίδες για μια γρήγορη Ανάσταση.

Και κατά τα σούρουπα και τα σκοτάδια της νύχτας, υποβλητική ακούγεται η φωνή του παπά πού παρηγοράει:

«Μή σκιάζεσθε στά σκότη
«τῆς λευτεριᾶς τό φεγγοβόλι ἀστέρι
«τῆς νύχτας το ξημέρωμα θά φέρῃ»

Κι' ο Θεός βλέπει την πίστιν των! Βλέπει την απόλυτη εμπιστοσύνη των προς Εκείνον και Τους συμπονάει! Η σκοτεινιασμένη των ζωή αρχίζει, σιγά - σιγά, να φωτίζεται από το φως που εκπέμπεται από τήν Λαύρα.

Η Παναγία! Η Παναγία μας! Που τόσο αγάπησε καί ευλαβείται κάθε Ελληνική καρδιά, επιτρέπει από τον άγιο Θρόνο της που βρίσκεται στήν Λαύρα, νά δοθεί το σύνθημα προς Ανάσταση των Πανελλήνων.

Κι' όλοι διακηρύττουν πως ο θρίαμβος που αρχίζει είναι καρπός και μόνον ζώσης Πίστεως των αγωνιζόμενων!!

Αν έλειπε η Ορθόδοξος αυτή πίστη, που δημιουργεί τόσον ψυχικό πλούτο και αστείρευτη πηγή πνευματικού μεγαλείου, οι Έλληνες ομολογουμένως θα βρισκόντουσαν στά τενάγη του αφανισμού!

Καί εξωτερικεύοντας αυτήν τήν πίστη οι ξεσηκωμένοι ραγιάδες και αποδεικνύοντας τήν πεποίθηση πώς ο Θεός παραστέκεται στον ιερό τους αγώνα, κατασκευάζουν τα Ιερά Σύμβολα της Ορθοδοξίας.