Κυριακή των Μυροφόρων.Οι Διάκονοι βοηθoί στο έργο των Αποστόλων

2020-05-03

Την περίλαμπρη ημέρα της Κυριακής των Μυροφόρων, την εορτάσαμε στον περικαλλή Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου, στα Στάγειρα της Χαλκιδικής στις 3 Μαΐου 2020.

Ο Ιερός Ναός μας, κενός από την παρουσία του εκκλησιάσματος, όπως, έχουμε συνηθίσει τις τελευταίες εβδομάδες τώρα, με κορύφωση της απογοητεύσεώς μας, την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα και την Κυριακή της Αναστάσεως του Κυρίου μας, λόγω της πανδημίας του κορωναϊού.

Στο αναλόγιο του Ιερού Ναού μας, ο Μουσικολογιώτατος - Εκπαιδευτικός κ. Αθανάσιος Χαλκιάς και με την βοήθεια της τεχνολογίας για πρώτη φορά παρακολουθήσατε την Θ. Λειτουργία μέσω του διαδικτύου (Facebook).

Στην ομιλία του ο π. Νικόλαος, αναφέρθηκε στο Αποστολικό Ανάγνωσμα της ημέρας στην θαυμαστή άνθηση που είχε η Εκκλησία του Χριστού στις πρώτες μέρες, αλλά και στις δυσκολίες που υπήρχαν.

Γογγυσμός, είναι ένα αίσθημα που έβγαινε μέσα από τους Χριστιανούς από τα διάφορα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί. Διότι οι πολέμιοι του Χριστού με την εχθρότητά τους συσπείρωναν το σώμα των πιστών, ενώ ο γογγυσμός ήταν διαλυτικό στοιχείο και έπρεπε άμεσα να εξαλειφθεί.

Οι Απόστολοι βλέποντας τα προβλήματα που γινόταν όλο και περισσότερα και λόγω ότι δεν προλλάμβαναν ταυτόχρονα να κάνουν τα πάντα, αποφάσισαν την Ιερή Διακονία. Συγκάλεσαν, λοιπόν, το πλήθος των πιστών να εκλέξουν τούς Διακόνους που αυτοί, πλέον, θα τους διακονούσαν στην τράπεζα και οι Απόστολοι θα μπορούσαν να ασχοληθούν μόνο με τον Θείο Λόγο.

Η πρόταση των Αποστόλων φάνηκε αρεστή στα μέλη της Εκκλησίας και επέλεξαν επτά Διακόνους τον Στέφανο, τον Φίλιππο, τον Πρόχορο, τον Νικάνορα, τον Τίμωνα, τον Παρμενά και τον Νικόλαο από την Αντιόχεια. Αυτούς τους επτά παρουσίασαν ενώπιον των Αποστόλων και αυτοί αφού προσευχήθηκαν, έβαλαν επάνω τους τα χέρια τους για να τους μεταδοθεί η θεία Χάρη.

Τέτοιοι πολύτιμοι βοηθοί είναι σήμερα και οι Επίτροποι του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, ο Νεωκόρος και όλα τα μέλη της Εκκλησιάς Βεβαίως, τα μέλη της Εκκλησίας είναι διάφορα. «Έχει γάρ ο οίκος του Θεού, ήτις εστίν Εκκλησία Θεού ζώντος, θηρευτάς, οδοιπόρους, αρχιτέκτονας, οικοδόμους, γεωργούς, ποιμένας, αθλητάς, στρατιώτας. Έκαστος γάρ ημών των μαθητευομένων τω λόγω μιάς τινος πράξεως εστιν υπηρέτης, των κατά το Ευαγγέλιον διατεταγμένων ημίν. Εν γάρ τη μεγάλη οικία, τη Εκκλησία ταύτη, ου μόνο σκεύη εστί παντοδαπά, χρυσά και αργυρά και ξύλινα και οστράκινα, αλλά και τέχναι παντοίαι». Αλλά πάντα τα μέλη αυτά συναποτελούν μια μυστική οργανική ενότητα, διαμορφούμενη με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος: «Καθάπερ γαρ το σώμα εν εστι και μέλη έχει πολλά, πάντα δε τα μέλη του σώματος του ενός, πολλά όντα, έν εστι σώμα, ούτω και ο Χριστός· και γαρ εν ενί Πνεύματι ημείς πάντες εις εν σώμα εβαπτίσθημεν, είτε Ιουδαίοι είτε Έλληνες, είτε δούλοι είτε ελεύθεροι, και πάντες εις εν Πνεύμα εποτίσθημεν» (Α΄ Κορ. 12, 12-13).

Οι χριστιανοί στην Εκκλησία γίνονται «σύμφυτοι» τω Χριστώ (Ρωμ., 6, 5).