Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΩΪ

2020-04-20

Τό πρωΐ τῆς φρικτῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Παρασκευῆς καί ἀφοῦ ἐψάλησαν οἱ Ἃγιες καί Μεγάλες Βασιλικές Ὧρες, μέ τόν π. Παΐσιο γονατιστό νά ἀναπέμπη πρός τόν Ἐσταυρωμένο τή φοβερή εὐχή τῆς Θ΄ Ὣρας ὑπέρ τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ Λαοῦ, ἐτελέσθη ὁ Πανηγυρικός Ἑσπερινός τῆς Ἀποκαθηλώσεως τοῦ Πανασπίλου Σώματος τοῦ Κυρίου ἀπό τό Ξύλο τοῦ Σταυροῦ καί ἐψάλη ἐκ μέρους ὁλάκερης τῆς Κτίσεως ἡ οἰμωγή τῶν ὑλικῶν καί ἂϋλων Ὂντων: «Σέ τόν ἀναβαλλόμενον τό φῶς ὡς ἱμάτιον... πῶς Σέ κηδεύσω Θεέ μου ἢ πῶς σινδόσιν εἰλήσω τό σόν ἀκήρατόν σῶμα;...», ἀπό τό στόμα τῶν μουσικολογιωτάτων Μαϊστόρων τῆς βυζαντινῆς Τέχνης τοῦ Ναοῦ, τοῦ Ἂρχοντος Πρωτοψάλτου καί Καθηγητοῦ κ. Βασιλείου Κοκκαλιάρη, τοῦ Λαμπαδαρίου κ. Κωνσταντίνου Πνευματικοῦ καί τοῦ Δομέστιχου κ. Πέτρου Κοτρότσιου.

Μετά τό πέρας τοῦ τροπαρίου καί τῆς κατανύξεως τῶν στιγμῶν, τόν λόγο ἒλαβε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, ὁ ὁποῖος ἐνώπιον τοῦ Ἐπιταφίου ἀπηύθυνε, μέσῳ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ ERGO BLOG ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, τό μήνυμα τοῦ Σταυροῦ καί τοῦ Τάφου τοῦ Χριστοῦ. Παρετήρησε ὃτι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Φιλιππισίους του Ἐπιστολή τό ἑρμηνεύει θαυμάσια: Ὁ Κύριος «...ἐκένωσεν ἐαυτόν μορφήν δούλου λαβών,... ἐταπείνωσεν ἑαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ»! ( Φιλ. β΄, 7-8 ), «ἂδειασε καί σμίκρυνε καί ταπείνωσε τόν Ἑαυτό Του καί τό μεγαλεῖο Του πρός καιρόν... καί ὑπήκουσε στόν Πατέρα Του, μέχρι πού ἒφτασε στόν θάνατο καί μάλιστα στόν ἀτιμωτικό θάνατο τοῦ Σταυροῦ»!

Καί κατέληξε ὁ Ἐπίσκοπός μας : « "Τό νά διδάξης τήν ὁδό τῆς ταπείνωσης εἶναι εὒκολο καί δυνατό νά γίνη. Τό νά ὑποδείξης ὃμως καί τόν δρόμο πού μέ εὐκολία βαδίζοντάς τον τήν ὑλοποιεῖς, αὐτό εἶναι τό θαυμαστό, γράφει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος. Καί συνεχίζει· Γιά τοῦτο ἦλθε ὁ Μονογενής Υἱός σταλμένος ἀπό τόν Πατέρα Του καί ἀνέβηκε στό Ξύλο τοῦ Σταυροῦ καί δέν μᾶς ἐγκατέλειψε νωρίτερα, μέχρις ὃτου μᾶς ἀπάλλαξε ἀπό τή δυσκολία ἐκείνη". Ὁ λόγος γιά τήν κένωση καί τήν ταπείνωση τοῦ Θεοῦ, τή θεοδίδακτη ταπείνωση πού τή Μεγάλη Παρασκευή μετουσιώνεται σέ Ἀγάπη καί Θυσία. Καί τί σημαίνει ταπείνωση; Μᾶς τό λέει ὁ ἀείμνηστος π. Παῦλος Εὐδοκίμωφ :" Ὁ ἂνθρωπος παύει νά θεωρῆ τόν ἑαυτό του κέντρο τῶν πάντων· τό πᾶν ἀνήκει στόν Θεό. Ἡ τέχνη τῆς ταπείνωσης δέν εἶναι τό νά γίνης τοῦτο ἢ ἐκεῖνο, ἀλλά τό νά εἶσαι ἀκριβῶς στό μέτρο πού σοῦ δόθηκε ἀπό τόν Θεό". Ἢ καλύτερα ὃπως τό ἐκφράζει ὁ μεγάλος Φώτης Κόντογλου στό Καταφύγιό του : "...στό μέτρο πού σοῦ διώρισε ὁ Θεός!"».